Patrick Sweetlove, huisarts
home raadpleging infomail actueel medische info hyperlinks

Lymfogranuloma venereum

Wat is LGV?

De "gewone" chlamydiastammen bezorgen je een infectie van het slijmvlies waarop ze terechtkomen. Dat hangt af van de manier waarop je vrijt. Zo kan je Chlamydia in de keel, de urinebuis, de endeldarm of de schede krijgen. Symptomen heb je daar meestal niet of nauwelijks bij. Maar een infectie van de urinebuis kan zich uitbreiden naar de prostaat of de teelballen en daar wél voor last of beschadiging zorgen. Een infectie van de schede kan zich verderzetten tot in de eierstokken en daar ontsteking of onvruchtbaarheid veroorzaken. Door een regelmatige soa check-up komt Chlamydia tijdig aan het licht, vóór ie problemen kan geven. Een korte antibioticumkuur helpt er je van af.

De Chlamydia-soorten (of “serovars”) die LGV veroorzaken worden op dezelfde manier overgedragen als de “gewone” Chlamydia, maar zijn een stuk agressiever. Ze nestelen zich in witte bloedcellen en kunnen zich langs het lymfesysteem doorheen het hele lichaam verspreiden. Bij onderzoek in het labo blijken deze bacteriën zich veel beter in cellen te kunnen nestelen. Ze vermenigvuldigen zich ook sneller dan de “gewone” Chlamydia. Ze zijn dus besmettelijker en veroorzaken meer schade. De antistoffen die we ertegen aanmaken dammen de infectie enigszins in, zodat de verspreiding langs de bloedbaan wat wordt afgeremd. Maar ze beschermen ons niet tegen een her-infectie. We worden dus niet immuun voor LGV. Bij mensen met HIV en een verminderde weerstand kan men een ernstiger verloop verwachten.

De symptomen worden bepaald door de besmettingsweg en het stadium van de ziekte. Artsen in België zijn hier (nog) niet mee vertrouwd. De informatiecampagne voor artsen begint op gang te komen.

Primair letsel

De periode tussen een LGV-infectie en het verschijnen van het eerste symptoom (de zogenaamde “incubatietijd”) bedraagt 1 tot 3 weken. Het symptoom waarmee een infectie zich aankondigt heet het “primair letsel”. Het primair letsel bij LGV is vaak een pijnloos, herpesachtig letsel: een bobbel of een verzwering of een huidonderbreking. Ook ontsteking van de urinebuis is mogelijk. Mannen hebben letsels aan de voorhuid of de eikel. Bij vrouwen bevinden de letsels zich meestal aan de achterwand van de schede, de uitwendige geslachtsorganen of de baarmoederhals. Primaire letsels kunnen ook voorkomen aan de mond of de keel na seksueel contact met de mond. Primaire letsels aan de vingers of anus zijn beschreven. Ook een primaire endeldarmontsteking is mogelijk.

Secundaire letsels

BuboosDe incubatietijd tot aan de volgende symptomen bedraagt 10 tot 30 dagen. Bij letsels aan de penis zijn die symptomen zwellingen van de lymfeklieren in de lies, meestal aan één kant. Men noemt ze “buboos” (zie foto). In het begin voelen ze hard aan. Ze vergroten over een periode van 1 tot 2 weken. Je gaat je ook ziek voelen, met onder andere koorts, hoofdpijn en gewrichtspijn. Dat wijst erop dat de Chlamydia-bacteriën zich door je hele lichaam hebben verspreid. Die symptomen kunnen spontaan verdwijnen. Maar dat betekent niet dat de bacteriën zijn uitgeschakeld. De buboos kunnen zacht worden en openbarsten. Er komt dan etter vrij. Bij vrouwen komen lieslymfeklieren minder vaak voor. Vrouwen hebben dieperliggende lymfeklierzwellingen. Die kunnen verklevingen van de inwendige geslachtsorganen veroorzaken.

Tertiaire LGV

De dikdarm kan ontstoken raken, vooral bij vrouwen of mannen die anaal contact hebben. Maar LGV kan zich ook naar de darm verspreiden langs de lymfebanen van de urinebuis. Klachten van dikdarmontsteking zijn anale jeuk, pijn in de einddarm, bloederige of etterige anale afscheiding, pijn bij ontlasting en constipatie. De lymfevaten kunnen plaatselijk uitzetten, wat aan hemorrhoïden of speen doet denken. Als complicaties kunnen zich vernauwingen van de einddarm, abcessen of fistels voordoen.

LGV is een doorgeefluik voor andere soa’s

Bij verdenking op LGV wordt de etter van een zweer of uit een buboo in het labo onderzocht. Er is ook een bloedonderzoek nodig. De behandeling bestaat uit een antibioticumkuur van drie weken.

LGV is een vervelende maar goed behandelbare ziekte. Het gevaar schuilt in het feit dat wie LGV heeft vlot andere geslachtsziekten kan oplopen of doorgeven, onder andere langs de ontstane darmbeschadigingen. Door systematisch met condoom te vrijen kunnen we zowel LGV als de andere soa’s de pas afsnijden.

Verspreiding van de ziekte

In februari 2005 was het aantal Europese landen waar LGV werd vastgesteld gestegen tot zes: Nederland, België, Duitsland, Frankrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. In de Verenigde Staten waren toen ook al gevallen in Atlanta, San Francisco en New York City gerapporteerd.

Links

 


Mocht je na het lezen van deze brochure nog vragen hebben, stel ze gerust tijdens de raadpleging!

Dr. Patrick Sweetlove,
Osystraat 41, 2060 Antwerpen
Raadpleging enkel na afspraak op: 03 / 225 24 25.


Terug naar Medische informatie
[Home] [Raadpleging] [Infomail] [Actueel] [Medische info] [Links]